DUSZPASTERSTWO

Dzieło Osobistego Poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa

W Polsce praktyka osobistego poświęcenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa rozwinęła się w sposób imponujący po II wojnie światowej. Obliczono, że w ciągu pierwszych pięciu lat, do 1951 roku, istnienia Generalnego Sekretariatu Dzieła Osobistego Poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusowemu aktu osobistego poświęcenia się dokonało około pięć milionów osób. Należy przyjąć, że rozwój Dzieła przybrał tak poważne rozmiary i skuteczne owoce ze względu na zaangażowanie się ówczesnego Episkopatu Polski, na czele z ks. Prymasem kard. Hlondem, który wydał w 1948 roku List pasterski o osobistym poświęceniu się Najświętszemu Sercu Jezusowemu (zob. Ks. W. Kubik SJ, W Sercu Jezusa ratunek i nadzieja. Historia i teraźniejszość idei i dzieła osobistego Poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusa, Wyd. WAM, Kraków 2013).

 

Idea Dzieła rozwijała się w okresie okupacji niemieckiej przy Kolegiacie św. Anny w Krakowie pod wiodącym kierunkiem o. Kazimierza Dobrzyckiego (spowiednika Rozalii Celakówny) delegowanego przez Generała Ojców Paulinów o. Piusa Przeździeckiego.

 

Jeszcze przed wybuchem wojny 20 kwietnia 1939 roku, po zapoznaniu się z przeżyciami Rozalii Celakówny, Generał zakonu paulinów o. Pius Przeździecki wysłał z Jasnej Góry memoriał do ks. kard. Augusta Hlonda. Czytamy w nim między innymi: „Mam przekonanie, że Najświętsze Serce Jezusa przychodzi nam z wyjątkową pomocą i wyświadcza nam łaskę bardzo niezwykłą, wskazując nam miłościwie na Intronizację jako pewny środek i rękojmię do uratowania naszej Ojczyzny oraz do pomnożenia Kościoła i do wzrostu Królestwa Bożego na ziemi. Za tę łaskę będziemy kiedyś gorąco dziękować Panu Jezusowi i Matce Najświętszej”.

 

Uzupełnieniem wyrażonego przekonania było wystosowanie 20 czerwca 1941 roku do Ojców i Braci Paulinów przez o. Przeździeckiego „Listu okólnego O intronizacji Serca Jezusowego w duszach, rodzinach i narodach”, w którym między innymi czytamy: „wierzę i oświadczam, że niezawodnym ratunkiem na te ostatnie czasy przez samego Chrystusa Pana podanym – jest Intronizacja Najświętszego Serca w trzech jej właściwych formach”, to jest w duszach, rodzinach i narodach, która miała w sposób istotny wpływać na relacje międzyludzkie.

 

Grupa mężczyzn inteligencji katolickiej w Krakowie, należąca do Sodalicji Mariańskiej, przejęta powyższą ideą postanowiła wszystko uczynić celem zrealizowania tego jakby apelu jasnogórskiego. Podjęli oni podczas okupacji szerzenie idei poświęcenia się tylko wśród znajomych. Ponadto, przedstawiciele wspominanego grona, zwierzyli się swoimi pragnieniami ks. kard. Adamowi Stefanowi Sapieże. Kardynał po ich wysłuchaniu pozwolił zająć się na szerszą skale krzewieniem idei osobistego poświęcenia się Sercu Jezusa. W wyniku podjętych zamierzeń dnia 20 listopada 1945 roku w jednej z sal przy krużgankach kościoła ojców franciszkanów w Krakowie, przy udziale 40 osób (w większości z męskiej Sodalicji Mieszczańskiej), odbyło się pierwsze organizacyjne „zebranie intronizacyjne”, czyli – jak ustalono w późniejszej terminologii – „Konferencja Dzieła Osobistego Poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusa”.

 

Warto dodać, że w połowie grudnia tego samego roku (1945) w Poznaniu, w kościele Najświętszego Serca Jezusa na Jeżycach i w kościele farnym (wtedy prokatedralnym) przeprowadzono rekolekcje na temat osobistego poświecenia się Najświętszemu Sercu Jezusa. Po uzyskaniu sprawozdań z ich przebiegu od księży proboszczów poszczególnych świątyń ks. Prymas kard. August Hlond 31 grudnia 1945 roku wyraził własną, osobistą pozytywną opinie o wprowadzeniu w czyn osobistego poświęcenia się Sercu Jezusowemu oraz przekazał na piśmie błogosławieństwo dla Dzieła. Podobne błogosławieństwo już do Generalnego Sekretariatu Dzieła przesłał ponownie 18 lipca 1946 roku.

 

Ks. kard. Adam Stefan Sapieha pismem z dnia 17 kwietnia 1946 roku przeprowadził kanoniczną erekcję Dzieła przy kolegiacie św. Anny w Krakowie, mianując Generalnym Moderatorem Dzieła ks. prałata Rudolfa de Formicini Van Roya. Następnie 27 maja 1946 roku zatwierdził Statut Dzieła Osobistego Poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Należy zauważyć, że zarówno wspomniany kard. Hlond i kard. Sapieha byli dla Dzieła bardzo przychylni. Podobnie wyrażał się kard. Stefan Wyszyński: „Dzieło Osobistego Poświęcenia się jest to wielkie dzieło Najświętszego Serca Jezusowego”.

 

Niestety w latach pięćdziesiątych decyzją władz komunistycznych PRL Dzieło utraciło możliwość oficjalnej działalności. Jednak w praktyce w ograniczonym zakresie Sekretariat Generalny Dzieła podejmował różnego rodzaju przedsięwzięcia, np. grupa lekarzy opracowała Odezwę do swoich kolegów w kraju oraz wystosowali do rządu PRL memoriał występując przeciw aborcji; powstała sekcja prawników zrzeszająca 27 osób, którzy wspólnie z lekarzami omawiali projekt ustawy mającej na celu powstrzymania fali aborcji; w latach 70 tych Sekretariat Generalny utrzymywał kontakt z ok. 30 kapłanami; od 1973 roku Dzieło włączyło się w przygotowanie i prace synodu archidiecezji krakowskiej jako Synodalny Zespół Studyjny.

 

Po śmierci ks. Kazimierza Dobrzyckiego (1976 r.) kolejnymi moderatorami Generalnego Sekretariatu byli: karmelita o. Albert Urbański do 1984, misjonarz o. Jerzy Woźniak do 1995, redemptorysta o. Henryk Klimaj do 2007. Obecnie moderatorem Dzieła jest jezuita o. Janusz Mółka mianowany w 2007 roku przez ks. kard. Stanisława Dziwisza.

 

Aktualnie Dzieło znajduje akceptację i poparcie ze strony władzy kościelnej. Arcybiskup Metropolita Krakowski, kard. Stanisław Dziwisz, z dnia 1 czerwca 2011 roku, podpisał trzystronicowy (16. punktów) Aneks do Statutu Dzieła. Natomiast kard. Kazimierz Nycz w 2010 roku w Archidiecezji Warszawskiej zaaprobował Archidiecezjalny Sekretariat Dzieła Osobistego Poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, który działa przy domu zakonnym Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi.

 

Generalny Sekretariat Dzieła Osobistego Poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa działa przy Kurii Metropolitalnej w Krakowie we współpracy z księżmi jezuitami. Sekretarzem Dzieła jest p. mgr inż. Jacek Suder. Z dniem 17 listopada 2012 r. Dzieło zostało przyjęte do Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich.

Osoby pragnące włączyć się w Dzieło Osobistego Poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa są proszone o kierowanie swojej deklaracji na adres: Księża Jezuici – Dzieło Osobistego Poświęcenia, ul. Kopernika 26, 31-501 Kraków. Ponadto każdego 19 dnia miesiąca, o godz. 16.30, w Bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie (ul. Kopernika 26) jest odprawiana Msza św. w intencji beatyfikacji Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny, Apostołki Bożego Serca (zob. http://nspj.jezuici.pl).

Adres:

ul. Skarbowa 4

31-121 Kraków

 

Telefon:

(+48) 12 423-44-89
 

Copyright © 2013 by Janusz Mółka. Wszelkie prawa zastrzeżone.