WYBRANE ARTYKUŁY

Wybierz odpowiednią zakładkę

Janusz Mółka, Wychowanie do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym, w: Pedagogika wiary. Książka dedykowana księdzu profesorowi Zbigniewowi Markowi SJ w 60 rocznicę urodzin i 35. rocznicę kapłaństwa, red. naukowa A. Hajduk SJ, J. Mółka SJ, Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum, Wydawnictwo WAM, Kraków 2007, 405-422.

Tekst artykułu:

Człowiek pragnie i powinien świadomie oraz aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym. W związku z tym podejmowana działalność wychowawcza o charakterze prospołecznym będzie skoncentrowana na przygotowaniu wychowanka do bezkonfliktowego, pozytywnego i czynnego udziału w środowisku społecznym. Znaczące będzie także udzielanie mu pomoc w osiągnięciu dojrzałej osobowości oraz doprowadzeniu do optymalnego funkcjonowania zarówno w życiu rodzinnym, jak również w środowisku szkolnym, rówieśniczym, w życiu publicznym, narodowym, we wspólnocie religijnej itd.

Janusz Mółka, Wiarygodność programów wychowawczych i profilaktycznych w edukacji, w: (Bez)radność wychowania…?, red. Z. Marek SJ, M. Madej-Babula, Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum, Wydawnictwo WAM, Kraków 2007, s. 137-146.

Treść artykułu:

W kontekście wielorakich działań wychowawczych znaczącą i niepodważalną  rolę pełnią wychowawcy i nauczyciele. Postawa i sposób ich postępowania rzutuje na kształt oraz rozwój młodego pokolenia. W związku z tym zawsze będzie zasadne pytanie: jakie istotne cechy i postawy powinny charakteryzować wychowawcę oraz co powinno wyróżniać dobrego pedagoga.

Janusz Mółka, Czas wolny młodzieży akademickiej dla integralnego rozwoju osoby, w: Studenci we wspólnocie akademickiej, redakcja naukowa D. Skulicz, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007, s. 185-190.

Treść artykułu:

Młody człowiek poszukuje czasu i miejsca, gdzie mógłby w sposób optymalny i zadawalający spełnić siebie, wykorzystać i zrealizować w pełni posiadane zasoby człowieczeństwa. W realizowaniu siebie jako człowieka nie można pomijać przestrzeni wolnego czasu. Pojawia się zasadne pytanie: jak wypełnić czas wolny, jak wykorzystać przez aktywność i twórczość możliwości zrealizowania predyspozycji zakorzenionych w dynamice rozwoju człowieka? 

Janusz Mółka, Wartości i ideały propagowane w życiu św. Andrzeja Boboli, „Rocznik Wydziału Pedagogicznego” 2007, s. 115-129.

Treść artykułu:

W 2007 roku przypada 350 rocznica śmierci Andrzeja Boboli. Warto spojrzeć na postać, która stanowi wzór w wymiarze religijnym, jako wierny świadek wiary. Jest również przykładem człowieka gotowego do poświęceń oraz realizacji ideałów i wartości ogólnoludzkich, ważnych i aktualnych dla współczesnego pokolenia. 

Janusz Mółka, Praca wartością wychowującą człowieka, w: Literatura – człowiek – wartość. Księga Jubileuszowa dedykowana Bogusławowi Żurakowskiemu z okazji 50-lecia twórczości oraz 25-lecia pracy naukowej na Uniwersytecie Jagiellońskim, red. D.P. Klimczak, A. Sojka, „MAXIMUM”, Kraków 2007, s. 217-227.

Treść artykułu:

Praca zajmuje doniosłą rolę w życiu człowieka. Stanowi formę aktywności i ważną sferę jego działalności. Na przestrzeni wieków na podstawie przyjętej koncepcji człowieka opracowywano różnorodne, niejednokrotnie odmienne, stanowiska i interpretacje tej dziedziny życia. Próbowano określać wpływ pracy na rozwój i doskonalenie osobowości człowieka i jego udziału w życiu społecznym. Nasze rozważania skoncentrujemy wokół problematyki pracy w kontekście oddziaływania wychowawczego. Wskażemy na fenomen życia człowieka w aspekcie wychowania personalistycznego. Zasygnalizujemy również podmiotowy charakteru pracy ludzkiej. W celu egzemplifikacji procesu wychowania przez pracę i do pracy przywołamy jednego z pedagogów działającego w pierwszej połowy dwudziestego wieku na terenie Krakowa. 

Janusz Mółka, Pedagog troszczący się o godny rozwój i wychowanie młodzieży, w: Docere et educare. Książka dedykowana księdzu profesorowi Władysławowi Kubikowi z okazji 50. rocznicy kapłaństwa oraz 60. Rocznic y życia zakonnego, red. naukowa J. Mółka SJ, G. Łuszczak SJ, Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum, Wyd. WAM, Kraków 2008, s. 189-208.

Treść artykułu:

(...)

Janusz Mółka, B. Steczek, Magis jezuickiej edukacji, w: Pedagogika ignacjańska wobec wyzwań współczesnego humanizmu. Ignatian pedagogy for the challenges of humanism today, red. W. Pasierbek, Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum, Wydawnictwo WAM, Kraków 2008, s. 237-249.

Treść artykułu:

Pośród dziewięciu najważniejszych cech jezuickiej edukacji, wymienionych w dokumencie Charakterystyczne cechy jezuickiego wychowania, znajdujemy łacińskie słowo magis. Jest ono tłumaczeniem ważnego i drogiego dla św. Ignacego Loyoli,  hiszpańskiego słowa más, co można przełożyć jako: więcej, bardziej. Słowo magis przyjęło się w potocznym języku polskich jezuitów. Zanim przejdziemy do ukazania sensu magis w systemie jezuickiej edukacji, przedstawimy pokrótce jego rolę w osobistym doświadczeniu Ignacego Loyoli, skodyfikowanym przede wszystkim w Ćwiczeniach duchownych, a następnie w Konstytucjach Towarzystwa Jezusowego. 

Ks. Janusz Mółka SJ, Boży Chleb, „Bethania”, Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa, Księża Jezuici, Nowy Sącz, nr 5(149) maj 2008, s. 4-5.

Treść artykułu:

(...)

Janusz Mółka, Godził naukę z wychowaniem, w: Pamięć wieków kształtuje potomność, red. A.P. Bieś SJ, B. Topij-Stempińska, Wyd. WAM, Kraków 2010, s. 597-607.

Treść artykułu:

Ludzie odchodzą, ale pozostają wspomnienia oraz konkretne osiągnięcia i dzieła. Nieodzownym wyrazem jest dbałość, aby to, co było szlachetne i przyczyniało się dla dobra innych nie poszło w zapomnienie. Do osób, które zasługują na wspomnienie z pewnością należy jezuita Ludwik Piechnik. Z relacji nie tylko jezuitów można usłyszeć, że w pewnym okresie życia L. Piechnik borykał się swoistym rodzajem dylematu: czy oddać się bez reszty pracy naukowej, czy też poświęcić się wychowaniu dzieci i młodzieży? Po upływie lat, wydaje się, że ów dylemat został umiejętnie scalony i zaowocował pełnym zaangażowaniem. 

Janusz Mółka, Personalistyczny paradygmat pedagogiki ignacjańskiej, w: Paradygmaty akademickiego kształcenia pedagogów, red. naukowa Anna Sajdak, Danuta Skulicz, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2010, s. 219-227.

Treść artykułu:

Pedagogika ignacjańska zakorzeniona jest w wielowiekowej tradycji edukacyjnej zakonu jezuitów. Dlatego dokonujące się przeobrażenia w drugiej połowie XX wieku oraz podnoszona kwestia skuteczności jezuickich szkół w dzisiejszych czasach skłoniły jezuitów do realizacji ideału wychowania nakreślonego przez Kościół katolicki, który został zawarty między innymi w dekretach Soboru Watykańskiego II (1962-1965).

Janusz Mółka, Samorealizacja w założeniach pedagogiki ignacjańskiej, w: Pedagogika ignacjańska. Historia, teoria, praktyka, redakcja naukowa Anna Królikowska, Wyd. WAM, Kraków 2010, s. 239-250.

Treść artykułu:

W procesach edukacyjnych niezastąpione znaczenie posiada charakter określonej nauki o wychowaniu, ponieważ od przyjętych założeń antropologiczno-filozoficznych, wyznaczonych celów nauczania i wychowywania oraz sposobach ich realizacji zostaje określony i sformułowany kształt i kierunek podejmowanych działań dydaktyczno-wychowawczych. Istotną rolę w tych procesach pełnią również nauczyciele i wychowawcy. Ich postawa i sposób postępowania rzutuje na styl pedagogicznego oddziaływania oraz warunkuje rozwój powierzonych ich trosce podopiecznym. Tego rodzaju założenia mają ułatwiać działalność wychowawczą, która zawsze będzie zmierzać do kształtowania w  wychowanku takiej postawy, aby on sam przekonał się o konieczności wypracowania w sobie stałej dyspozycji do pracy nad sobą po to, by stawać się dojrzałym i odpowiedzialnym człowiekiem. W artykule chcemy wskazać na możliwości spełnienia tych oczekiwań w świetle celów i założeń pedagogiki ignacjańskiej. 

Janusz Mółka, Wobec destrukcji i manipulacji życiem dziecka, w: Manipulacja pedagogiczno-społeczne aspekty, cz. II Komunikacja, dydaktyka, wychowanie a manipulacja, pod red. Joanny Aksman, Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Kraków 2010, s. 127-139.

Treść artykułu:

Dzieci są przyszłością ludzkości. Dlatego od zorganizowania i zabezpieczenia optymalnych warunków prawidłowego ich rozwoju zależy w dużej mierze kształt i bezpieczeństwo życia społecznego. Niestety w obliczu występujących przejawów zaniedbywania podstawowych praw i obowiązków spoczywających na dorosłych jawi się niebezpieczeństwo degradacji ich człowieczeństwa i relacji interpersonalnych. 

Janusz Mółka, O sposobie wychowywania młodych ludzi według wskazówek św. Ignacego z Loyoli. Przepis na wychowanie, „Jezuici. Nasze Wiadomości”, 37(1)2010, s. 44-45.

Treść artykułu:

(...)

Janusz Mółka, Zaburzenia w zachowaniu a przestępczość nieletnich, w: Katecheza drogą do Boga. Księga Jubileuszowa dedykowana Siostrze Profesor Czesławie Margaricie Sondej OSU, pod red. I. Popiołek, S. Cieślaka SJ, Wyd. WAM, Kraków 2011, s. 347-358.

Treść artykułu:

Obserwacja życia społecznego niepokoi odpowiedzialnych za przebieg prawidłowego procesu wychowania i kształcenia młodego pokolenia. Zauważalna tendencja do wzrostu przestępstw wśród nieletnich, uznawanych w świetle prawa za przestępstwa stwarzające zagrożenia dla życia i zdrowia, zatacza kręgi problemu społecznego. Jednocześnie pojawiające się działania patologiczne często nie mają charakteru przypadkowego lecz poprzedzone są sygnałami świadczącymi o zaburzeniach w rozwoju dzieci i młodzieży. Dlatego niejednokrotnie sylwetkę nieletniego przestępcy charakteryzuje między innymi zwiększona ruchliwość, impulsywność, agresja, uczucia odtrącenia, frustracji, lęku. 

Za rękę z Jezusem. Szczególnie umiłowani. Materiały pomocnicze do katechezy uczniów z umiarkowanym i znacznym stopniem niepełnosprawności intelektualnej, pod red. M. Alberskiej, ks. J. Mółki SJ, Wydawnictwo WAM, Kraków 2011, ss.134 + 46 karty pracy.

Treść artykułu:

(...)

Janusz Mółka, Samotność i osamotnienie w procesie autorealizacji, „Horyzonty Wychowania” 11/2012(22), s. 17-34.

Treść artykułu:

Żyjemy w świecie paradoksów. Mówimy, że jesteśmy ludźmi wolnymi, a jednocześnie wciąż narażeni na osobiste ograniczenia, a nawet uzależnienia, czy też zniewolenia zewnętrzne. Odczuwamy drzemiące w sobie możliwości, a z drugiej strony napotykamy nieustannie bariery i trudności w stawaniu sie w pełni osobą. Przeżywamy niezliczone kontakty z innymi ludźmi (bezpośrednie czy poprzez sieć multimedialną), a zarazem doświadczamy stanu izolacji, oddalenia, separacji, obcości. Stwierdzamy, że chociaż otacza nas mnóstwo przedmiotów i rzeczy oraz spotykamy codziennie niezliczoną rzeszę ludzi, to jednak narażeni jesteśmy niejednokrotnie na samotność i osamotnienie. 

Janusz Mółka, Podmiotowe i indywidualne traktowanie wychowanka…

Treść artykułu:

Życiowa aktywność z pełnym poświęceniem i oddanym sercem stanowi imponujące świadectwo oraz twórczą inspirację dla następnych pokoleń. Do niezapomnianych i trwających do dziś, uwzględniając zmiany społeczne oraz aktualne uwarunkowania, znaczących przykładów i inicjatyw należy przywołać styl pedagogiczny i zaangażowanie społeczne jezuity księdza Mieczysława Kuznowicza w pierwszej połowie dwudziestego stulecia. 

Please reload

Adres:

ul. Skarbowa 4

31-121 Kraków

 

Telefon:

(+48) 12 423-44-89
 

Copyright © 2013 by Janusz Mółka. Wszelkie prawa zastrzeżone.